MYSTERIESPELEN in de kleinste kerk van Eemland
Jazz aan de Amer met RUUD BREULS
ZONDAG 25/01/26 | Concert: 15.00-17.00 uur (deur: 14.30-17.30 uur)
D.G.Kerk Eemnesserweg 63B 3743 AE Baarn (tegenover de AH)

Ruud Breuls
Na de succesvolle afsluiting van 2025, met John Engels, Thomas W. Andersen, Stormvogel en Peter Lieberom, was de eerste ‘laatste zondag van de maand’ in het nieuwe jaar, de illustere trompettist/bugelist Ruud Breuls te gast. Breuls, die in ’88 al erkend werd met de Wessel Ilcken Award en in 2013 uit handen van Cees Schrama de Laren Jazz Award ontving, is vooral bekend van WDR Bigband, Metropole Orkest, Dutch Jazz Orchestra, Jazz Orchestra of the Concertgebouw en The New Art Orchestra. Met zijn briljante spel en glansrijke stijl, (een combi van technisch vermogen, muzikaal inzicht, goede smaak en absoluut gehoor, en bovenal: sound!), ontwikkelde Breuls zich door de jaren heen tot een graag geziene topspeler op alle prominente podia van Europa. Talloze artiesten van naam en faam hebben door de jaren heen van zijn diensten gebruik gemaakt, hetzij als sectiespeler, hetzij als solist. Om er enkelen te noemen: Vince Mendoza, Bob Mintzer, Bob Brookmeyer, Dave Holland, John Scofield, Zoot Sims, Ivan Lins, Ron Carter en in Nederland spelers als Simon Rigter, Michiel Borstlap, Peter Beets en Karel Boehlee.

Breuls & Stormvogel
De aimabele speler, die bovendien als conservatoriumdocent nadrukkelijk aan de wieg staat van nieuwe generaties, is sinds 2012 een graag geziene gast in de jazzrock-, funk- en fusionprojecten van de avontuurlijke keyboardist Stormvogel. Vooral als hij daarin kan samenspelen met geestverwanten en kameraden uit het Metropole Orkest. In 2012/2013 waren dat Leo Janssen, Peter Tiehuis, Arno van Nieuwenhuize en David de Marez Oyens.
Later beklommen zij samen het podium met de Amerikaanse funklegende Joseph Bowie (Defunkt) in de band Bohemian Groove. Wederzijds respect en vriendschap zijn de pijlers van hun avontuurlijke samenwerking.

Van der Hoeven en Van Nieuwenhuize
Tijdens deze editie van Mysteriespelen in Eemland, werd een kwartet gepresenteerd gecompleteerd door bassist Frans van der Hoeven en slagwerker Arno van Nieuwenhuize. Beide spelers zij zeer prominente, avontuurlijke en doorgewinterde musici in de wereld van moderne jazz/fusion, maar ook sinds jaar en dag dikke vrienden in ’t Gooi. Met Peter Tiehuis vormen zij het vrije trio Frapear. Van der Hoeven geldt als een van de beste bassisten van Nederland. Hij reist over de wereld en speelt met uiteenlopende artiesten, waaronder Clark Terry en Jack deJohnette. In Nederland speelt gun af en aan met Jesse van Ruller, Jasper Blom, Tineke Postma, Mike del Ferro, Karel Boehlee, Eef Albers, Fay Claasen, Jeroen van Vliet, Toon Roos, Rob Madna e.v.a. Drummer Arno van Nieuwenhuize maakte 30 jaar lang deel uit van het Metropole Orkest, speelde in binnen- en buitenland met grootheden als Fairuz, Ziad Rahbani, Steve Vai en Adrian Belew, en in Nederland met artiesten als Eef Albers, Fay Lovsky, Daniel Sahuleka, Leo Janssen, Thijs Borsten, Stormvogel’s Bohemian Groove en de Amsterdam Klezmer Band.

Kenny Wheeler
Het viertal deelt een diepgewortelde liefde voor het etherische jazzwerk van Kenny Wheeler, de baanbrekende trompettist uit de jaren 70. Van de Canadees werden in de D.G.Kerk deze zondag enkele werken ten gehore gebracht, kort toegelicht door Breuls. Niet eerder hadden de vrienden deze stukken gespeeld, laat staan in deze samenstelling.

Visuals – Erik Sneep
De eerste set werd verrijkt met indrukwekkende visuals door de Baarnse beamer-kunstenaar Erik Sneep, die daarbij op artistieke wijze prachtige foto’s van Ruud Breuls had verwerkt. Het waren shots van de musicus op reis in Europa, maar ook gevoelige plaatjes, van poezen en natuur. Het gaf het optreden in de D.G. Kerk special cachet, een element dat door alle betrokkenen als een meerwaarde werd ervaren. Het kwam met name tot zijn recht tijdens de vrije sferische improv en soundscapes, een stijl door Stormvogel vooraf omgedoopt in ‘ruimte-tijd continuüm’. In de pauze draaft hij in de consistorie nog even door de ‘wereldlijnen’, die op grond van hun interacties in de ruimtetijd verweven worden tot een ‘wereldvlechtwerk’, vergelijkbaar met het weefgetouw van de schikgodinnen uit de oudheid. “Hier raakt de theoretische natuurkunde aan mysticisme en kunst,” aldus de Baarnse beeldenaar, redenerend in het luchtledige, “een dynamisch en metafysisch raakvlak, een voedingsbodem voor artistieke synergie en spirituele inspiratie.”

Peter Lieberom
Een andere Baarnaar die na de pauze kwam opgedraven -tot verrassing van het talrijk aanwezige publiek!- was speelkameraad Peter Lieberom. De saxofonist met wie Stormvogel sinds jaar en dag strijdt voor Jazz aan de Amer (Eemland), nam spontaan deel aan een inspirerende tweede set. Lieberom, die in het verleden het podium deelde met Dianne Reeves, Mike Mainieri, Gerry Brown en uiteenlopende artiesten uit jazz, pop en fusion, waaronder Candy, Trijntje, Ten Sharp, Kane en Karin Bloemen. In de D.G.Kerk schitterde hij ten overstaan van het enthousiaste publiek, maar ook zijn vrouw (één van de gewaardeerde gastvrouwen van de Mysteriepspelen) en kinderen, behalve zijn zoons Christian en Daniel zijn dochter Emma over uit Amerika. In de Suite Awakening, een organische compositie van Stormvogel waaraan de pianist al sinds 1988 schijnt te sleutelen, zorgde de deelname van Lieberom voor een dynamische impuls.

Ransuil
Het gezelschap liet zich niet onbetuigd in het toegift: een groove van Miles, opgetuigd door de lifelong speelkameraden Arno en Frans. Het bood gelegenheid aan Stormvogel (notabene op verzoek van Eli, een 7-jarige die hard fan op de tweede rij), om zich op de valreep te vergrijpen aan een staaltje jazzbarock-poetry, naar eigen zeggen een mix van Johnny de Selfkikker, Bob Fosko en Linton Kwesi Jonson. Het gedichtje ‘Karbon’ uit ’98, destijds geïnspireerd door de Baarnse artieste Myrle Kloens (nu één van de gewaardeerde gastvrouwen van de Mysteriespelen) – jaren later nog eens geauthoriseerd door Jules Deelder, schijnt tegenwoordig een tweede jeugd te beleven als ode aan de markante Ransuil van Baarn.

• Lees de recensie van Laurent Sprooten op ProgJazz.net
• Bekijk de foto’s van Peter Putters
• Zie de reacties van betrokken en aanwezigen