tekst: Agnes Annes
foto’s: Sjors Overbeek
______________________
Met een knipoog naar de fameuze ‘Hot Club de France’ kunnen we met verwijzing naar de weersomstandigheden gerust spreken van de ‘Hot Club de Baarn’. Organisator en toetsenist Stormvogel, ditmaal uitsluitend spelend op de vleugel en niet op synthesizers, omringde zich zondagmiddag 28 juni j.l. bij de Mysteriespelen in de kleinste kerk van Eemland met een groep excellente musici in een eerbetoon aan John Coltrane.
De legendarische saxofonist John Coltrane werd 100 jaar geleden geboren, en zijn betekenis voor de jazz en de geïmproviseerde muziek is tot op de dag van vandaag nauwelijks in woorden te vatten. Afgezien van enige leerzame vertellingen over Coltrane’s harmonieleer, voorbeeldig uitgelegd door Peter Lieberom aan de piano, werd het portret van het fenomeen dan ook vooral muzikaal verwoord. Behalve het bekende My Favorite Things (Rodgers & Hammerstein) stonden er uitsluitend composities van Coltrane op het programma, variërend van blues en ballads, tot modale jazz en avant-garde.
Met de saxofonisten Peter Lieberom, Jasper van Damme en Semmy Prinsen was de familie sax (sopraan, alt, tenor) rijk vertegenwoordigd. Alle blazers gaven op eigen wijze en met een voor hen typerend timbre invulling aan de inspiratie van Coltrane. De enerverende en gedreven ritmesectie werd bezet door de virtuoze Noorse contrabassist Thomas Winther Andersen en de fantasievolle drummer Wim Kegel. Stormvogel achter de vleugel zorgde met zijn creatieve spel voor een verbindend element. De gouden tijd van jazzclub Sheherazade leek te herleven toen ook nog saxofonist Leo Janssen, net terug uit het Metropole Orkest, spontaan kwam aanschuiven. Met zijn prachtige, kleurrijke en sonore toon inspireerde de maestro de band, tot groot genoegen van de volle kerk, om nog even alles uit de kast te halen met A Love Supreme.
Met dank aan het team, dat zorgde voor de nodige verkoeling, vormde deze ode aan John Coltrane wederom een verrassende parel aan het snoer van de Mysteriespelen. •
